Bezochte projecten tijdens reis 2015

Van dinsdag 1 tot woensdag 9 september was de Stichting Pijnackernaren Helpen Armenië weer ter plaatse om afgeronde, lopende en mogelijke nieuwe projecten te bezoeken van de Stichting Little Bridge van Maria Goris. Elders op de site het uitgebreide reisverslag. Hier een korte opsomming van enkele projecten.

Hospitaal
Na een korte nachtrust bezoeken we op dinsdag 1 september in Jerevan het vernieuwde Genocidemuseum en daarna het Murastan Hospitaal, een oncologisch onderzoeks- en behandelcentrum met dertig bedden voor patiënten van alle leeftijden.
Eerder hebben we daar een onderzoekscentrifuge en een afzuigkap (die wordt gebruikt bij het prepareren van chemokuren) mogelijk gemaakt. Nu was de vraag of we vier infuuspompjes willen bekostigen. Het gaat om vier pompen van 900 euro per stuk. Intussen is besloten vier infuuspompjes beschikbaar stellen.
Maria Goris cq Little Bridge helpt het ziekenhuis en de patiënten regelmatig met het vergoeden van medicijnen als mensen die zelf niet kunnen betalen. De directeur van het ziekenhuis en zijn medewerkers zijn zeer blij met alle broodnodige financiële bijstand!

Opnieuw vleugel kindertehuis Nor Kharberd
In het verleden is al diverse malen een project uitgevoerd in een kindertehuis in Nor Kharberd. Onder meer een loopbrug en twee jaar geleden is een complete vleugel totaal gerenoveerd.

Nu wordt een tweede verouderde vleugel helemaal vernieuwd zodat de meervoudig beperkte bewoners – vooral kinderen – er straks weer prettig bij zitten. Ook voor de medewerkers is het veel prettiger werken in een moderne setting. Het werk met deze ernstig beperkte jongens en meisjes is al zwaar genoeg. Net als bij veel projecten verleent Wilde Ganzen ook hier haar medewerking. Het project is door allerlei oorzaken wat vertraagd maar zal nu binnen vier maanden worden afgerond.

Kleuterschool in Bardzrashen bijna klaar

Vervolgens reizen we naar het dorpje Bardsrazhen waar een project loopt voor de totale renovatie en inrichting van een kleuterschool met voorziening voor voorschoolse opvang.
Het project vordert gestaag en wordt nog voor de winter afgerond. De financiering is mede mogelijk gemaakt met steun van Wilde Ganzen. Ook andere organisaties hebben meegewerkt.
Dat kwam goed uit omdat echt alles vernieuwd moest worden: dak, ramen, lokalen tot en met de elektra, de watervoorziening en de inrichting met meubels. De kleuterschool was al vele jaren dicht. In de communistische tijd werd de school gefinancierd door een pluimveehouderij, maar toen het IJzeren Gordijn dicht ging, stopte ook die pluimveehouderij.
Binnenkort is de heropening van de school! In Armenië bekostigt de landelijke overheid het basisonderwijs en moeten de steden en dorpen zelf het kleuteronderwijs organiseren. Veel arme dorpen zijn daar financieel zelf niet toe in staat.

 

Ontwikkeling vrouwen
Op woensdag 2 september gaat de reis naar Goris in het zuiden van het land. We bezoeken daar eerst een vrouwenontwikkelingscentrum. Het Network of Women Resource Center. Het doel van de organisatie is de vrouwen in het land meer ervan bewust te laten worden, dat ze een gelijkwaardig aandeel moeten krijgen in het arbeidsproces en de economie.
Officieel is de werkloosheid achttien procent maar in werkelijkheid misschien wel 45 procent. Het aandeel van de vrouwen in de werkloosheid is zeventig procent. Er zijn ook nog maar weinig vrouwen op hogere posities werkzaam, terwijl vrouwen in Armenië wel alle mogelijkheden krijgen tot studeren.
Met directeur Ruzanne Torosyan bezoeken we een project waar dertig vrouwen bezig zijn om van schapenwol allerlei producten te maken. Dertig vrouwen hebben in de uitvoering werk gevonden. De Nederlandse Bernadette Damhuis is vanuit de organisatie PUM betrokken bij dit project. Probleem is het vinden van afzet.
Daarnaast worden er ook kleurrijke poppetjes gemaakt in meerdere centra in het land, in 120 soorten en maten. Die vinden internationaal aftrek. Liefst 55 vrouwen houden zich bezig met de productie die 1300 dram per poppetje oplevert; dat is bijna drie euro. De organisatie vraagt steun omdat de liquide middelen niet voldoende zijn om de productie voort te zetten. Intussen wordt hard gewerkt aan het vinden van meer afzet. We stellen 4.000 euro beschikbaar.

Meer toerisme
We overnachten in Goris en ontmoeten donderdag 3 september de burgemeester die sinds een jaar de stad met 25.000 inwoners leidt. De burgemeester stelt zich ten doel het toerisme te versterken, in samenspraak met andere bezienswaardigheden en attractiepunten in de regio. Een attractie betreft de Tatev Wings, de langste kabelbaan ter wereld waarmee je over een paar hoge bergen heen een oud klooster kunt bezoeken.


De burgemeester wil de stad netter en toegankelijker maken en daarmee aantrekkelijker voor toeristen. Dat betekent dat de stad schoner moet worden. Nu ligt er nog veel vuilnis te slingeren en zijn veel wegen en paden in slechte staat. De burgemeester wil daarnaast inzetten op ambachtelijke bedrijvigheid en landbouw.

 

 Muziekschool en maaltijden

Dominee Sarkis met wie Little Bridge in Goris onder meer samenwerkt op het gebied van voedselpakketten voor de armsten, komt met twee projectaanvragen. Ten eerste een maaltijdenproject voor ongeveer 75 arme ouderen en ten tweede een muziekschoolproject waarbij het gaat om stoelen voor het publiek, verwarming en instrumenten. Twee meisjes verzorgen een prachtig ‘vierhandenpianoconcertje’ om deze aanvraag kracht bij te zetten. Bedragen worden nog niet genoemd! 


Waterleiding in Kapan
De volgende morgen reizen we door naar de stad Kapan die 75 kilometer van de grens met Iran ligt. Dat is een reis hoog door de bergen die wordt gemaakt door veel vrachtauto’s van en naar Iran. De burgemeester van Kapan heeft zelfs zijn vakantie onderbroken om ons te kunnen ontvangen.
Net als Goris is Kapan een stad die letterlijk de eindjes aan elkaar moet knopen. Er wonen 43.000 mensen en de werkloosheid is groot. De stad is bezig samen met een Frans bedrijf het waterleidingnet te moderniseren. Er was zeer veel waterverlies door slechte asbesthoudende buizen. Een project van zes miljoen dollar dat het Franse bedrijf investeert in ruil voor de exploitatie.
In het grootste deel van de stad is de vernieuwing klaar. Doordat er minder lekverlies is, heeft de stad nu aan 300 liter per minuut genoeg. Dat was voorheen 500 liter. Van die 300 liter komt 200 liter uit de bergen en 100 liter uit de rivier die door de stad loopt.
In negen afgelegen districten moet de stad het zelf zien te rooien. We bezoeken een project in een inderdaad zeer afgelegen berggebiedje waar we al eerder financiële medewerking hebben verleend voor het realiseren van drinkwater. Het gaat om het opknappen van bassins en de aanleg van leidingen. Het werk is in volle gang en binnenkort hebben 105 gezinnen stromend water. Jongeren helpen mee met het graafwerk. Dit project is mogelijk gemaakt met geld van Kringloopwinkel De Wisselbeker in Nootdorp. Nel van der Kraan en Plony Holierhoek reizen van De Wisselbeker reizen dit jaar met ons mee en worden door de burgemeester van Kapan speciaal bedankt. Deze man kan niet geloven dat er zo veel geld wordt verdiend met de verkoop van tweedehands artikelen.
De burgemeester vraagt overigens verder om financiële medewerking aan de kosten van brandhout voor arme gezinnen die geen aardgas hebben of dat niet kunnen betalen. Het ging vorig jaar om negentig gezinnen die gedurende vier maanden twee kuub (per maand) aan hout nodig hadden om niet aan de strenge winter ten onder te gaan.
Elektriciteit en gas zijn de laatste jaren veel duurder geworden, zodat mensen het niet meer kunnen betalen. Hout is overigens ook duur: 26 euro per kuub. Er zijn voor de komende winter al meer dan honderd aanvragen binnen.
In totaal zitten duizend gezinnen in deze stad onder of rond het minimum. Little Bridge steunt dertig arme bejaarden maandelijks met voedsel en tachtig families met een eenmalig voedselpakket van veertig euro om de winter mee door te komen.

School en waterleiding

Na een relatief rustig weekend met onder meer kerk- en museumbezoek een bezoek aan een familie in het zogenoemde Regenboogdorp nabij Jerevan, gaat maandag 7 september de reis naar het oosten van het land, richting de grens met Azerbeidzjan. 

We bezoeken de dorpen Tretuk en Torfavan, die beide worden bestuurd door daadkrachtige jonge burgemeesters die in de winter voorop gaan bij het uitdelen van voedselpakketten aan de armen.
Deze grensdorpen worden voornamelijk bevolkt door Armenen die ten tijde van de oorlog met Azerbeidzjan begin jaren negentig uit dit land zijn ‘gegooid’ om aan de Armeense kant van de grens een nieuw bestaan op te bouwen.
In Tretuk bezoeken we een lopend project voor de herrijzenis van de kleuterschool. Vorig jaar was de school nog een bouwval, nu is-ie bijna klaar voor heropening.
Verder is een project voor het vernieuwen van anderhalve kilometer waterleiding vorig jaar uitgevoerd. De oude leiding lekte en bestond voor een deel uit gevaarlijk asbest. Nu heeft 95 procent van de huishoudens stromend water en de overige vijf procent kan gemakkelijk water ‘lenen’ van de buren. Een wens is nog: het vernieuwen van een deel van de irrigatiewatervoorziening voor de landbouw. We hebben het dorp gevraagd een concreet plan daarvoor te maken.

Pompen voor irrigatie
Vervolgens bezoeken we het nabijgelegen dorp Torfavan. De irrigatiewatervoorziening is ernstig verbeterd dankzij pompen die het aanwezige water op de bestemde plek brengen. Het leidingnet is nu 1950 meter en moet gaan groeien naar vijf kilometer. Liefst 155 families profiteren daarvan. Twintig families zijn zelfs voor het water teruggekeerd in het dorp. De oogst is met veertig procent gemiddeld toegenomen en er wordt van alles geteeld. Goede vrienden zijn meer waard dan de regering, aldus deze burgemeesters.

 

Vier mogelijke projecten in Aparan 

Op de laatste dag gaat de reis naar het noorden. Eerst bezoeken we het stadje Aparan, een stad/dorp met 7.300 inwoners, een kordate burgemeester, Gor Abramyan, die de nodige problemen wil oplossen maar moet kampen met grote financiële beperkingen. 

Aparan ligt op 2.000 meter hoogte en kampt met zes maanden winter met veel kou en sneeuw. Hij heeft per jaar ruim drie ton in euro’s te besteden maar moet daar ontzettend veel voor doen en heel veel medewerkers van betalen. Zelf doet hij het met 300 dollar per maand.
Als hij hoort wat Pijnacker-Nootdorp per jaar kan besteden, klapt hij met zijn achterhoofd van verbazing tegen het boveneind van zijn stoel.
De burgemeester is na drie keer bellen in contact geraakt met Maria Goris: de aanhouder wint. De contacten hebben geleid tot een selectie van mogelijke projecten die Aparan niet zelf kan oplossen/betalen:
• het uitbreiden van een kleuterschool;
• de laatste vijftien procent die de stad moet bijdragen om een wijk met 1.700 inwoners op aardgas aan te sluiten;
• isolatie van 435 flatwoningen door de deuren en de ramen te vervangen wat vijftien procent energiebesparing oplevert;
• het oprichten van een landbouwcoöperatie met een tweeledig doel, namelijk water voor koeien en landbouwwerktuigen om land te bewerken dat nu nog niet wordt benut. 

Kasje in Spitak
In de stad Spitak, veertig kilometer van Aparan, worden we verwelkomd met een prachtige jubileumtaart. De stad heeft een project opgezet met een tuinbouwkasje van 2000 vierkante meter voor de teelt van komkommers en tomaten en drie hectare open land met vruchtbomen. Het doel is om vooral mensen met een beperking aan een baan te helpen.
Deze mensen worden meteen ook opgeleid voor de land- en tuinbouw. In het eerste teeltjaar is al vijftien ton komkommers geproduceerd. Ten tijde van ons bezoek had men nogal last van de voorbije zomerhitte en van ongewenste beestjes, zoals spint en luis. De aanvraag was een kleine tractor voor het bewerken van de grond binnen en buiten de kas.

Woningbouw in Vanadzor
De Amerikaans/Armeense organisatie Arda is in het stadje Vanadzor, niet ver van Spitak bezig om arme gezinnen vanuit containers te herhuisvesten in nieuwe woningen. Deels is het nieuwbouw vanaf de grond en deels het benutten van niet afgebouwde fundamenten. In totaal zijn er 57 woningen gerealiseerd.
Twee Armeense medewerkers van Arda zijn vanuit Jerevan meegereisd om tekst en uitleg te geven over het project. Een goede zaak dat ook vanuit Armenië zelf actie wordt ondernomen.
Er zijn in Vanadzor nog drie gebieden waar de mensen al sinds 1990 – twee jaar na een verwoestende aardbeving – in containers wonen. De bedoeling was tijdelijk maar dat duurt al 25 jaar. Veel containers vallen van roest uit elkaar. In de winter zijn ze ijskoud en in de zomer bloedheet.
Arda doet goed werk en selecteert de gezinnen zorgvuldig. De opzet is dat de mensen een huis krijgen en deels kopen. Arda betaalt 50 procent van de kosten, de stad 35 procent en de overige vijftien procent de organisatie Fuller. Die vijftien procent betalen de bewoners/eigenaren in tien jaar terug aan Fuller. Het werkt goed: een van de drie gebieden is al containervrij en wordt door de stad herontwikkeld.
Een project van twaalf woningen stagneert op dit moment omdat het geld op is. Zodra dat er is, wordt de bouw hervat. Centraal in het nieuwe woongebied kan dan ook een speelterrein worden aangelegd. Het geld daarvoor is er al, maar de gever wil dat eerst het bouwproject wordt afgerond, omdat hij vreest voor schade aan het speelterrein.

Help ons!

Wilt u de Stichting Pijnackernaren Helpen Armenië steunen, maak dan gebruik van rekeningnummer NL 78 RABO 01 09 23 69 47 ten name van Stichting Pijnackernaren Helpen Armenië. Voor verdere informatie kunt u met ons Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..


U kunt nu ook direct overmaken via

 

Onze stichting is ANBI-goedgekeurd, wat betekent dat giften financieel aftrekbaar zijn.